Gidişinin Yıldönümü
Gittin,
Böyle bir nisan akşamıydı işte,
Varlığında teselli bulurdu genç kızlığım
Bu denli oturur muydu içime
Gidişini zamansız bulmasaydım
Ankara kayar mıydı ayaklarımın altından
Sislere bulanır mıydı yarınlarım
Kıymetinin bilinmemiş olduğu zamanların geride kaldığını
Artık yollarına serildiğini gençliğin,
Ve bilsen adına ne ağıtlar yakıldığını
Gider miydin
Adanmış ömrün zafere yakın olduğunu
Ve o gün geldiğinde yerini dolduracak sandıklarının
Çekilmiş tırnağın bile olamayacağını bilseydin,
Işıklarının yanmayacağını artık dokuz kere.
Küsecekler o çok sevdiklerin,
Gider miydin.
Oysa ne dualar etmiştim kal diye,
Sabah sende doğacaksın güneşle sanmıştım,
Bilirim…
Boyun büküşün en büyük makamaydı,
Sen O’na kavuşmayı seçtin…
Ellerimde bir avuç hüzünle bırakırken
Beni büyük davamdan ettin,
Ve ben eşlik ederken sevgi seline
Ankara’nın avuçlarından, kayıp gittin.
Kızma vazgeçtim diye,
Benim için tektin,
Sen de et ne olur
Ben hakkımı helal ettim.
Ülkü Kaynak 04.04.2008
