Ramazan Bayramı
 
 Veda nameleriyle uğurladık, şehr-i ramazanı
 Soğuk bir kış gününde karşıladık bu bayramı
 Bu bayram yollar boş, hanlar-hamamlar boş
 Kriz nedeniyle, insanlarımızın çokları nahoş
 
 Ancak, üç gün misafir edebildik, bu bayramı
 Medeniyet niğmetleriyle kutladık bu bayramı
 Kabuğuna çekilen ağaç gibi geçirdik bayramı
 Anca şehir içi ziyaretiyle kutladık bu bayramı
 
 Acıları, tatlılarıyla yine geldi geçti bu bayram
 Tüm kullar benim gibi ona çok mu çok hayran
 Her şeye rağmen, nasıl da mutlu oluyor insan
 Anlayamadık, nasıl da çarçabuk geçti bayram
 
 Yine ağlıyor, tüm dünyadaki mazlum ve mağdurlar
 Ülkemde de ağlamakta, tüm mazlum ve mağdurlar
 İşçi, çiftçi, memur, emekli, esnaf, hep kriz mağduru
 Hortumcu ve vurguncuların oturup kalktığı yer kuru
 
 Allah'ım dünyada ve ülkemizdeki mağdurları Sen koru
 Allah'ım ne olur, zalimlere de göstersen doğru yolunu
 Yoksa, mazlum ve mağdurların gelmez çilesinin sonu
 Allah'ım yoksa, çok mu yakındır, fani dünyanın sonu.
 
 ********************
 
 Bayram Duyguları
 
 Bugün bayram,seviçliyim,duyguluyum.
 Çoluk,çocuk,neşeliyim, hem mutluyum.
 
 İple çektik bu bayramı;ve kavuştuk.
 Hasret yüklü sevdiklerle bak buluştuk.
 
 Özlem bitti,kırgınlıklar mazi oldu.
 Yeni dostluk,ahbaplıklar bizim oldu.
 
 Bahşiş verdik,sevindirdik,dünya verdik.
 Biz kazandık, birşeyleri toplu yedik.
 
 Anne baba,nene dede sevindiler.
 El öpenler güzelleşti,sevildiler.
 
 Şehit eşi, hüzünlüdür,ağlıyordur.
 Öksüz,yetim şefkatli el buluyordur.
 
 Bayram oldu gönüller açık,zengin.
 Önemi yok,ismin,cinsin,ırkın,rengin.
 
 Asker dostum alo dedi biraz önce.
 Bayram etmiş er,komutan bizden önce.
 
 Mahkum eşi,çocukları, gidip görün,
 Gönlün alın, hayatına köprü örün.
 
 Hasta olan,kalkamayan bekle bizi.
 Geliyoruz, unutmadık asla sizi.
 
 Şeref davran, dostlar seni bekliyorlar.
 Akrabalar yollarını gözlüyorlar.
 
 **********************
 
 Seni Düşünürüm
 
 Seni düşünürüm
 Anamın kokusu gelir burnuma
 Dünya güzeli anamın
 
 Binmişsin atlıkarıncasına içimdeki bayramın
 Fırdönersin eteklerinle saçların uçuşur
 Bir yitirip bir bulurum al al olmuş yüzünü
 
 Sebebi ne
 Seni bir bıçak yarası gibi hatırlamamın
 Sen böyle uzakken senin sesini duyup
 Yerimden fırlamamın sebebi ne?
 
 Diz çöküp bakarım ellerine
 Ellerine dokunmak isterim
 Dokunamam
 Arkasından camın
 Ben bir şaşkın seyircisiyim gülüm
 Alaca karanlığımda oynadığım dramın.
 
 ***********************
 
 17 Ağustos Depremi
 
 On yedi ağustos depremi tarihe geçti
 Depremin şiddeti, 7.04 kuvvetine eşti
 Deprem bu sefer de Marmara'yı seçti
 Ölenler 17 bini, yaralılar 20 bini geçti
 
 Bir uğultuyla birlikte Marmara sallandı
 45 saniyede nice kullar ölüme yollandı
 Bütün dünyadan acil yardımlar yollandı
 Geriye kalanlar, devlet milletle kollandı
 
 Saat, üçü iki geçe, Marmara salandı
 Bu deprem taş üstünde taş koymadı
 Toprak deniz her şey yerinden oynadı
 On binlerce can aldı, yine de doymadı
 
 Allah, insana bunca nimet verdi
 İnsanoğlu kıymet bilmedi, yerdi
 Allah bu deprem felaketini verdi
 17 bin kişiyi, toprak altına serdi
 
 Salladı dağı taşı ve denizi beşik gibi
 İzmit ile Adapazarı’nı yaptı eşik gibi
 Ayırmadı hiç yaşlı genç, zengin fakir
 Nice zengini, yaptı 45 saniyede fakir
 
 Kul önce anlayamadı, ne olduğunu
 Çok geç anladı, hesap sorulduğunu
 Sabah ortaya çıktı felaketin gerçek boyutu
 17 bin insanın ölü, 20 bin de yaralı olduğu
 
 Ölenlerin ekseriyeti şehit ve paktı
 Yaralılardan oluk oluk kanlar aktı
 Tüm dünya milletleri yardım yaptı
 Hayatta kalanlar nice ağıtlar yaktı
 
 Yedi sekiz ay tutmadı, depremin freni
 Susmadı gece gündüz ambulans sireni
 Susmadı! nice insanların feryadı figanı
 Binlerce insanların aktı gözyaşı ile kanı
 
 Belki de bu insanoğluna bir ihtardı
 Tüm insanlara korku ve endişe sardı
 İlahi kudret her yeri (dağı-denizi) yardı
 Hayatta kalanlar devletle yaraları sardı
 
 Ölenler için sayısız divana duruldu
 Yaralılar için hastahaneler kuruldu
 Kalanlar için çadır kentler kuruldu
 En çok müteahhitler suçlu bulundu
 Zaman zaman yağmur yağdı, sel oldu
 Zaman zaman rüzgâr estikçe yel oldu
 Bu zor günde bazı dostlar bile el oldu
 Depremle nice tomurcuk güller soldu
 
 Saf dışı kaldı telefonlar kesildi irtibat
 Binlerce ev yıkıldı, viran oldu, berbat
 Anında kesildi elektrik, bastı karanlık
 Bir bir kaybolduk, her yerden arandık
 
 Oy Marmara, Marmara
 Niceleri için oldun, çok bahtı kara
 Çok derin açtın, iyi olmaz, bu yara
 Devlet millet el ele sarılsın bu yara
 
 Kullar korkuyla yattı, endişeyle kalktı
 Bazı insanlar için deprem, kara bahttı
 45 bin apartman dayanamayıp yan yattı
 Bazı insanlar korkudan kendini yere attı
 
 Müteahhitler, çürük çürük bina yaptı
 Bunları, hiç acımadan insanlara sattı
 Bu binalar depremde bir bir yan yattı
 Müteahhitler, vicdan hapissinde yattı
 
 Bence suçlular için dikilmeli, darağacı
 Herkes deprem için olmalı, birer savcı
 Her şeyden önce, suçu kendisinde aramalı
 Önce kendini, sonra da suçluyu yargılamalı
 
 Şair Bayram, daha fazla anlatamaz bu acıyı
 Dayanamadı görenlerin yüreği, bunca acıyı
 Bugüne kadar bulunamadı şu depremin ilâcı
 Geride kalanlar için deprem, ölümden de acı
 
 Elbet bir gün olur, o yüce divan kurulur
 Bütün bu suçların bir bir hesabı sorulur
 Belki, o an suçlular sırattan bile kovulur
 Unutma, sağlam yapıyla, insan korunur
 
 Şair Bayram der; bundan bari ibret alına
 Bu husustaki verilen sözlere sadık kalına
 Bir daha kıymayalım insanın malı ve canına
 Yoksa, hiç yakışmaz, Türk insanının şanına.