<<
GERİ DÖN
İsveç
İsveç Finlandiya ile Norveç arasında yer alan kuzey Avrupa
ülkesidir. Yaklaşık 9 milyonluk bir nüfusa sahiptir. Yüzölçümü:
449,964 km²'dir. Para Birimi İsveç Kronu'dur. Resmi dili
bulunmamasına karşın de facto olarak İsveççe konuşulmaktadır.
Fransızca, Almanca ve Fince de okutulmaktadır. Ancak küreselleşmenin
etkisiyle İngilizce çok yaygın bir biçimde konuşulmaktadır. Başkenti
Stockholm'dür. Toplam nüfusu 9,060,430 (84.)
Avrupa’nın kuzey batısında, Fin-İskandinav yaylasının bir kısmını
kaplayan, bembeyaz karlarla ve yemyeşil tabiatla örtülü bir devlet.
Kuzeydoğusunda Finlandiya, kuzeybatı ve batısında Norveç, doğusunda
Baltık Denizi ile Botni Körfezi, güneybatısında Skagerrak ve
Kattegat vardır.
İsveç’e ilk insan yerleşmeleri, eldeki belgelere göre M.Ö. 800
yıllarında İsveç’in güney ucunda görülmüştür. İlk İsveçliler zamanla
kuzeye doğru yayılmaya başlamışlardır. Sonraları ticâret yapmak için
Akdeniz’e açılmışlar, Romalılarla ticârî ilişkiler kurmuşlardır.
İsveç’in adı Svear kabilelerinden gelir. Ülkenin başlangıç târihinde
ülkenin güneyinde yerleşmiş olan Gotarlarla Svearlar arasında uzun
süreli çatışmalar olmuştur. Svearların Gotarları Brevalla’da
yenmesiyle İsveç Krallığı kurulmuştur. İsveç’e M.S. 4. yüzyıldan
başlayarak bâzı Germen kabileleri göç etmişlerdir. Dokuzuncu
yüzyılda İsveç kralları Normanların Batı Avrupa’ya yaptıkları
akınlara katıldılar. Ama asıl gâyeleri doğuda bir takım topraklar
elde etmekti. Doğuya yönelen İsveçliler Novgorod ve Kiev’i ele
geçirerek, buralarda birer prenslik kurdular. Onuncu ve on birinci
yüzyıllarda Norveç ve Danimarka ile aralıklı çatışmalara girdiler.
On birinci yüzyılda Hıristiyanlık İsveç’te resmî din olarak kabul
edildi. On ikinci yüzyılda kral olan Aziz Erik, Finlandiya’yı
topraklarına kattı. On üçüncü yüzyılda ise, dört İskandinav ülkesi
(İsveç, Norveç, Danimarka ve Finlandiya) Kalman Birliği adı ile bir
tek otorite altında toplandılar (1397).
Kalman Birliği yaklaşık 125 yıl sürdü. Danimarka ile İsveç
arasındaki zıtlaşmalar yoğunlaşınca, İsveç Kralı Gustaf Vafa,
Danimarkalıları İsveç’ten kovarak birliğe son verdi. 1523’te İsveç
Kralı Gustaf Vafa, İsveç’in bağımsızlığını îlân etti. 1520’lerde
başlayan Lutherci Reform hareketleri başarıya ulaşınca, 1529’da Roma
ile ilişkileri kesildi. Bunu tâkip eden 200 yıl içinde İsveç;
Danimarka, Polonya ve Rusya’yla Baltık egemenliği için birçok
savaşlar yapmıştır. Kral İkinci Gustaf Danimarka’yla barış
imzalamış, Polonya Prusyasını ele geçirmiş, 30 yıl savaşlarına
önemli katkıda bulunmuştur. Vestfalya Antlaşması ile (1648) İsveç
büyük bir devlet olmuştur. Baltık Denizindeki hâkimiyeti, Ruslara
Poltava’da İsveç orduları yenilince son bulmuştur (1709).
Napolyon’un generallerinden Jean Buptiste Bernadotte 1818 yılında
Ondördüncü Karl adıylaİsveç kralı olmuştur. Bugün İsveç’te hüküm
süren kral âilesi bu soydandır. On dördüncü Karl döneminde İsveç ile
Norveç birleşmiş bu birleşme 1905 yılında barışcı bir biçimde son
bulmuştur. İsveç Birinci ve İkinci Dünyâ Savaşlarında tarafsız
olarak kalmıştır. Günümüzde tarafsız politikasına ters düşeceği için
Nato ve AET’ye girmemektedir. İsveç bugün Anayasal bir Monarşi ile
idâre edilmektedir.
Fizikî Yapı
İsveç, İskandinav Yarımadasının 5/8’ini kaplar. İnce, uzun bir
ülkedir. Kuzey kesimi kutup çemberinin içinde kalır. İsveç,
İskandinav Yarımadasının güneyini kaplayan bir ırmaklar ve göller
bölgesidir. Ülkede irili ufaklı 96.000 kadar göl vardır. İsveç’in
kuzeybatısı dağlıktır. Kjölen Dağları ve İskandinav Alplerinin doğu
yamaçları bu kesimdedir. Kjölen Dağları üzerinde İsveç’in en yüksek
tepesi olan Kebneka (2123 m) bulunur. Kuzey bölgesi birçok ırmakla
doludur. Bu ırmaklar güneyde Bothnia Körfezine dökülürler. Başlıca
ırmakları; Klar, Une, Angerman, Dal, İndals, Pite, Lule, Kalij,
Torne ve Skellette’dir. Kjölen Dağlarının yüksek yamaçlarında
yüzlerce küçük buzul ovaları vardır. Norland Bothnia Körfezinde
Kjölen Dağlarına kadar kat kat sıralanmış bir yayla dizisi bulunur.
Büyük göller bölgesini birçok göl meydana getirmiştir. Bu göllerden
en büyüğü 5545 km2lik Vanern Gölüdür. Diğer önemli gölleri ise
Vattern, Jalmar ve Malar’dır. Kumsal sâhili olan Czania dışında
İsveç kıyıları çoğunlukla kayalık ve küçük adalarla doludur. Baltık
Denizinde bulunan Scania, Gotland ve Oland adaları tortul asıllı
engebesiz ve düz topraklardan meydana gelmiştir.
İklim
İskandinav Dağlarının Atlas Okyanusu etkisinden koruduğuİsveç’in
iklimi serttir. İklim güney ve kuzeyde iki ayrı karakter taşır.
Güney yarıda Orta Avrupa iklimi, Kuzey yarıda ise Doğu Avrupa iklimi
hâkimdir. Doğu bölümü Sovyetler Birliği yönünden gelen soğuk
rüzgârların etkisi altındadır. Bu bölgede kış mevsimi uzun, yaz
mevsimi kısadır. Kuzeyde yıllık ısı ortalaması +3, güneyde ise +7°C
dir. En kuzeyde Ocak ayı -15°C, Haziran ayında ise +12°C
dolayındadır. Yıllık yağış ortalaması güneybatıda 600 mm, kuzeyde
ise 400 mm arasındadır.
Tabiî Kaynakları
Bitki örtüsü:
İsveç’in yarısından fazlası % 55’i ormanlarla kaplıdır. Sık orman
bölgelerinde en çok yetişen ağaç; gürgen, çam, ladin ve huş
türleridir. Güneyde kışın yapraklarını döken orman ağaçları
mevcuttur. Kuzeyde yüksek arazide orman bölgesi sona erip yerini
kırlara ve açık alanlara bırakır. Lapland bölgesinde kutup bitkileri
vardır. Bunlar bodur kayın ağaçları, seyrek çalılar ve tundralardır.
Mâdenler:
İsveç mâden kaynakları bakımından zengin bir ülkedir. Özellikle
demir filizi ilk sırayı alır. Bakır ve çinko bakımından zengin olan
İsveç’te ayrıca altın, gümüş, volfram, nikel ve kömür yatakları
bulunur.
Nüfus ve Sosyal
Hayat
İsveç nüfûsu 9,060,430’dir. Nüfûsun hemen hemen bütün kısmı Germen
asıllıdır. Nüfûsun 9 83’ü şehirlerde geri kalanı köylerde yaşar.
İsveç’te km2ye 19 kişi düşer. Başlıca şehirleri Stockholm, Göteburg,
Malmö ve Upsala’dır.
Dîni:
Halkın yaklaşık % 90’ı Protestandır. Protestanlık devletin resmî
dîni sayılmaktadır.
Eğitimi:
İsveç’te 7 ile 16 yaş
arasında eğitim mecbûrîdir. Okur-yazar oranı yaklaşık % 100’dür.
Altı tane üniversite vardır. Bunlardan en önemlisi olan Upsala
üniversitesi eski târihlerde kurulmuştur.
Siyâsî Hayat
İsveç, Anayasaya dayalı bir Monarşi ile yönetilmektedir. Kral
sınırlı yetkilere sahiptir. Yürütme yetkisi bakanlar kurulunca
kullanılır. İsveç Parlamentosu “Riksdag” 349 üyeli bir tek meclisten
meydana gelir. Parlamento üyeleri her üç yılda bir yapılan
seçimlerle seçilir. İsveç mahallî idare olarak 278 belediyeye
bölünmüştür. Bu belediyeler 24 ayrı bölgede toplanır.
Ekonomi
Yarısı çam ormanlarıyla kaplı olan, verimli su gücüne, demir
filizine, uranyuma ve diğer minerallere sahip olan İsveç çok yönlü
bir hammadde ve onun işlenmesini sağlayan bir sanâyiye sâhiptir.
Tarım:
İsveç’te tarım yapılabilen alanlar toplam arazinin % 9’undan
ibârettir. Fakat ülkenin besin ihtiyâcının % 90’ını bu topraklardan
karşılamaktadır. Nüfûsun % 7’si tarımla uğraşmaktadır. Tarım
alanları az olmasına rağmen modern teknikler uygulandığı için, en
yüksek verim elde edilir. İsveç’te tahıl üretiminin başında yulaf
gelir. Yetiştirdiği ürünler arasında, çavdar, buğday, arpa, patates
ve pancar ön sırayı alır.
Hayvancılık:
İsveç topraklarının % 2’sinden azı otlaktır. Hayvancılık devlet
tarafından desteklenmektedir. Yetiştirilen hayvanlarla ülkenin et,
süt, tereyağ, peynir ve yumurta ihtiyacı karşılanmaktadır.
Balıkçılık kıyılarda ve göllerde yapılır. Önemli bir gelir
kaynağıdır.
Sanayi:
İsveç’in sanâyi kalkınması mâden kaynaklarına dayanır. Çok bol ve
çeşitli mâden kaynaklarının başlıcası demir yatakları olup, dünyâ
demir üretiminin % 25’ini İsveç sağlar. Ayrıca ülkede manganez,
altın, bakır, gümüş ve kömür çıkar. Yeşil altın olarak bilinen
ormanlar kereste ve kağıt hamuru ihtiyâcını karşılar. Ülkenin
nehirlerinden elde edilen elektrik enerjisi, ülkenin sanâyii için
gerekli olan enerjiyi sağlar.
İsveç’in belli başlı sanayi ürünleri, makina, taşıt araçları, gemi
inşâası (dünyâ üretiminde üçüncü), elektronik donanım, telefon,
uçak, harp araçları, lokomotif, bilyalı yataklardır. Bütün bu sanâyi
fabrikaları özellikle başşehir Stockholm ve Göteburg çevresinde
yoğunlaşır. Malmö’da dokumacılık, Örebro’da dericilik,
Helsingborg’da kauçuk sanayi gelişmiştir. Ülke mobilya, porselen ve
camcılık açısından milletlerarası bir üne sâhiptir. Ülke işgücünün %
29’u ağır sanâyi ve mâdencilik kesiminde çalışmaktadır.
Ticâret:
İsveç özellikle besin maddesi (meyve ve tahıl), yağ, hammaddeler
(kömür, krom, manganez, petrol, tuz, potas, kauçuk, yün ve pamuk
vb.) alır. İhraç ettiği ürünler arasında kereste, kağıt hamuru,
demir filizi, makina, çeşitli âletler, kibrit, kağıt, motorlu
taşıtlar, silâh ve gemi bulunur. Ticâret yaptığı ülkelerin başında
Norveç, İngiltere, Batı Almanya ve ABD gelir.
Ulaşım:
Ülkede karayollarının uzunluğu 184.094 km’dir. Demiryollarının
uzunluğu ise 12.005 km olup, bunun 11.377 kilometresi devlete
âittir. 7583 kilometresinde elektrikli trenler çalışır. Hava
ulaşımını ise İskandinavya hava yolları ile sağlamaktadır.