<<
GERİ DÖN
Kuzey Kore
Asya’nın doğusunda, Kore Yarımadasının 38° enleminin kuzeyinde kalan
bir devlet. Güneyinde Kore Cumhuriyeti, batısında Sarıdeniz,
doğusunda Japon Denizi, kuzeyinde Çin ve Rusya Federasyonu vardır.
Kuzey Kore’nin tarihi, 1948 yılına kadar Güney Kore’nin târihi ile
aynıdır. Kuzey Kore, 1948 yılında Sovyetler Birliği’nin işgâl ettiği
bölgede kuruldu. Sovyetler Birliği geri çekilince, iki Kore’nin
birleştirilmesi için sarfedilen çabalar sonuç vermedi ve doğan
gerginlik, 1950 yılında savaşa yol açtı. Bu savaşta Kuzey Kore,
Güney Kore’yi işgâl etti. BM tarafından müdâhale edilerek Güney
Kore’den çıkarıldı.
1953’te KoreYarımadası, 38° enlemi sınır olmak üzere ikiye bölündü.
Ülke 1948’den beri KimSung diktatörlüğüyle yönetilmektedir. 1972’den
bu yana iki Kore’nin tek ülke olarak birleştirilmesi için yapılan
çalışmalar sonuç vermedi. 1975’ten sonra, Kuzey Kore, batılı
ülkelere ve Japonya’ya yaklaşma siyâseti gütmeye başladı. Sosyalist
ülkelerde uygulanan yumuşak politika Kuzey Kore’de de uygulanmaya
başlanmış olup, Kuzey ve Güney arasındaki gerginlik giderek
azalmaktadır.
Fizikî Yapı
Kuzey Kore, dağlık bir ülkedir. Fakat doğu bölümünde arâzi alçalır
ve düzlükler meydana gelir. Bu bölümün Japon Denizi kıyısında, ince
bir kıyı ovası meydana gelmiştir. Mançurya sınırındaki dağlar kuzey
doğudan güney batıya doğru uzanırlar. Ülkenin en yüksek tepesi olan
Piai Tou Shan Tepesi bu kesimde yer alır. Ülkenin bütün ırmakları,
Tumen hâriç, batıdadır. Ulaşıma en elverişli ırmağı, “Yalu”
Irmağıdır. Bu ırmak Çin’den doğar, doğuya doğru akar. Paektu Dağının
Japon Denizine inen yamaçları çok diktir ve girintisi çıkıntısı
azdır. Sarıdeniz’e açılan kıyıları ise çok girintili çıkıntılıdır.
Ülkenin düzlükleri Sarıdeniz kıyılarındadır.
İklim
Kuzey Kore’de kış uzun sürer ve şiddetlidir. Ülke kış mevsiminde
Sibirya’dan gelen soğuk rüzgârların etkisi altında olduğundan ısı
-10°C’ye kadar düşer. Musonlar yaz mevsiminde etkilidir ve yağış
getirir. Yıllık yağış ortalaması 635 mm’dir.
Doğal Kaynaklar
Dağlarında çam ve ladin ormanları çoktur. Eskiden çok büyük orman
arâzisine sahip iken, günümüzde bu ormanlar azalmıştır. Fakat kuzey
kesiminde hâlâ büyük orman arâzisi vardır. Ormanlık arazide kaplan,
kurt, ayı ve vaşak gibi yabâni hayvanlar yaşar.
Ülke maden bakımından zengindir. Grafit, tungsten ve magnezit
üretiminde dünyâda birinci sırayı alır. Bunun yanında kömür, demir,
kurşun, amyant ve çinko yatakları da zengindir.
Nüfus ve Sosyal
Hayat
21.964.000 olan ülke nüfusunun etnik yapısı, Güney Kore’ninki
gibidir. Nüfusun büyük kısmı sanâyi kesiminde çalıştığı için, sanâyi
bölgelerinde nüfus yoğunlaşmıştır. Önemli şehirleri arasında,
Pyonxuyang, Hambung ve Songzin şehirleri bulunur.
Halkın konuştuğu ve resmî dili Korecedir. Yaygın inanç olarak Budizm
ve Konfüçyanizm görülür. Bunun yanında Taoizm ve Şamanlık da vardır.
Ülkede eğitim parasız olup, 8 ile 17 yaş arasında mecbûridir.
Öğretim kurumları, ülke ihtiyâcını karşılayacak seviyededir.
Siyasi Hayat
Sosyalist idâreyle yönetilen komünist bir ülkedir. Yönetime İşçi
Partisi hâkimdir ve ülkenin tek partisidir. Halk Meclisi, 215 üyeden
meydana gelir ve halk tarafından 4 yılda bir seçilir. Bu meclis
prezidyum üyelerini, bu üyeler de devlet başkanını seçer. Devlet
başkanı en fazla 12 sene bu görevde kalabilir.
Ekonomi
Kuzey Kore’nin ekonomisini, sanâyi ve madencilik meydana getirir.
Bunun yanında tarımın ülke ekonomisine katkısı büyüktür.
Tarım:
Son yıllardaki sulama sisteminin gelişmesi, tarımın ve verimin
artmasına sebeb olmuştur. Tarım, daha çok elverişli olan batı
ovasında yapılır. Ülkede en cok pirinç üretilir. Bundan başka
patates, buğday, darı, arpa ve soya fasulyesi yetiştirilir. Besin
ürünlerinden başka sanâyi kesiminde kullanılan pamuk, tütün ve
kenevir gibi ürünler de yetiştirilir. Kuzey Kore’de hayvanlardan et,
süt ve yapağı, bol miktarda elde edilir. Ülkenin iki yanı deniz
olduğu için balıkçılık da gelişmiştir.
Sanâyi:
Kuzey Kore’nin millî gelirinin % 70’i sanâyiden elde edilir. İmâlat
sanâyiinde iş gücünün yaklaşık yarısı çalışır. Yapım sanâyi
Piyangyang çevresinde toplanmıştır. Ülkede kimyevî gübre, çimento,
çelik, ham demir ve tekstil fabrikaları bulunmaktadır. Bunların
yanında kâğıt, cam ve lastik fabrikaları da vardır. Ülkede ağır
sanâyi gelişmemiştir.
Ticâret:
Ülke, ticâretinin büyük kısmını sosyalist ülkelerle yapar. Bu
ülkelerin başında Çin ve Rusya gelir. Bunlardan başka Japonya’yla da
ticâri ilişkileri vardır. Son zamanlarda batı ülkeleri ile ticaret
başlatılmıştır. İhrâcatının yarısını, işlenmiş ve işlenmemiş
mâdenler meydana getirir. Bunun yanında kimyevî maddeler ve ipek
kumaş da ihrâcatta önemli yer tutar. Dışarıdan ise makina ve petrol
alır.
Ulaşım:
Kara ulaşımı, büyük oranda demiryolları ile sağlanır. Ülkede 8500 km
uzunluğunda demiryolu vardır. Ülke arâzisinin dağlık ve engebeli
olması sebebiyle karayolları çok bozuk ve yetersiz olup, yapılması
zordur. Karayollarının toplam uzunluğu 22.000 km olup, bunun % 2’si
asfalttır.
Su yollarında ulaşım gün geçtikçe artmaktadır. Yalu Nehri ulaşıma
elverişlidir. Ülkenin iki yanı deniz olduğu için büyük deniz filosu
ve dört büyük limanı vardır.
