<<
GERİ DÖN
Venezuela
Güney Amerika’nın
kuzeyinde yer alan bir devlet. Kuzey’de Karayib Denizi ve
AtlasOkyanusu, doğuda Guyana, güneyde Brezilya ve batıda Kolombia
ile çevrilidir.
Tarihi
Venezuela 1498’de
Chistophes Colombus (Kristof Kolomp) tarafından keşfedilinceye
kadar, ülke nüfusunu Carib yerlileri meydana getiriyordu.
İspanyollar için Venezuela’nın fethi, yerlilerin şiddetli mukavemet
göstermeleri sebebiyle zor ve yavaş oldu. Ülkede birçok kasaba
kuruldu. Caracas 1567’de kurularak 1577’de başşehir oldu. Venezuela,
İspanya İmparatorluğunun nispeten önemsiz bir parçası kabul
edildiğinden diğer sömürgelerin idaresine verildi. Önce bugünkü
Dominik Cumhuriyeti olan Santo Domingo’ya, sonra Yeni Granada Genel
Valiliğine bağlandı. 1776’da ABD’nin bağımsızlığını ilan etmesi ve
1789 Fransız ihtilali, bağımsızlık için bir misal teşkil etti.
Napolyon’un, İspanya’ya savaş açması Nisan 1810’da sömürge devrinin
sonunu getirdi. Kreollar (ülkede doğan beyazlar) İspanyol yöneticiyi
azlederek bir cunta kurdular. 5 Temmuz 1811’de bağımsız
konfederasyon ilan edildi. Bu ilan kraliyet kuvvetleri ve Kreollar
arasında 10 yıl devam eden bir savaşa sebep oldu. 24 Haziran 1821’de
Carababo Muharebesinde İspanya’ya karşı kesin zafer elde edildi.
Anlaşmazlık sonucunda 1830’da Venezuela birçok Güney Amerika
ülkesini ihtiva eden konfederasyondan ayrılarak bağımsız bir
cumhuriyet oldu. 1830’dan 19. yüzyıl sonuna kadar büyük krizler
birbirini takip etti. Yirminci yüzyılın büyük bölümünde ülkeyi
askeri diktatörler idare etti. Bunlar petrol sanayiini
geliştirdiler, birçok sosyal reformlar yaptılar. 1959’dan itibaren
ülke demokratik seçimlerle işbaşına gelen hükümetler tarafından
idare edilmeye başladı. Essequibo sınır bölgesinde Guyana ile olan
anlaşmazlık 1982’de tekrar başladı. 1989’da ikinci kez başkanlığa
seçilen Pérez’in açıkladığı ekonomik tedbirler, sokak gösterilerine
sebep oldu. Halk yağma işine başlayınca askeri birliklerin
müdahalesi üzerine çok sayıda insan öldü. Aralık 1993’te yapılan
seçimlerde devlet başkanlığına Rafael Caldera oyların çoğunluğunu
alarak seçildi. Rafael Celdera 25 yıldan sonra ikinci defa devlet
başkanlığına geldi. 6 Aralık 1993’te göreve başladı.
Fiziki Yapı
Venezuela dört farklı
tabii bölgeye ayrılır: Maracaibo alçak arazileri, kuzey dağlık
bölgesi, Orinoco alçak arazileri ve Guyana Yaylası. Kıyıların
uzunluğu 2815 km olup, ülke topraklarına Karayib Denizindeki
irili-ufaklı 72 ada da dahildir. Bu adaların en büyüğü Margorita’dır.
Maracabio alçak arazileri, Maracabio Gölü ve Venezuela Körfezi
etrafında 52.000 km2lik düz ovaları ihtiva eder. Bu bölgeye
Paraguana Yarımadası da dahildir. Burası ülkenin kalan kısmından
güney doğuda Cardillera de Mérida ve kuzeydoğuda Segovia yüksek
arazileriyle ayrılmıştır.
Kuzeydeki dağlık bölge, Kolombiya Andlarının bir kolu olan Sierra de
Périja ile başlar. Andların diğer bir kolu olan Cordillera de Mérida
kuzeydoğu istikametinde kıyıya doğru uzanır. Bu dağların genişliği
13 ila 64 km arasında değişmekte olup, en yüksek noktası Pico
Bolivar’dır (5007 m). Bütün sene boyunca yalnız bu dağların üzerinde
devamlı kar bulunur.
Kuzeydeki dağların güneyinde Orinoco Ovaları bulunur. Bu ovalar
Kolombiya sınırından Atlas Okyanusu kıyısındaki Orinoco Deltasına
kadar uzanır. Ovalar, nehirler arasında doğuya doğru daralarak
genişlikleri 400 km’den 80 km’ye düşer. Sonra Orinoco Deltasında
tekrar genişler.
Guyana Yaylası, Orinoco Nehrinin güneyinde yer almakta olup,
Venezuela topraklarının yarıdan fazlasını ihtiva eder. Geniş
yaylalar 762 m’lik sarp kayaların ucunda aniden kesilir.
Yükseklikler dik olarak tabanlarından yükselen kitle halindeki düz
tepelerde 2180 m’ye ulaşır. Auyáan-Tepui’den dünyanın en yüksek
şelalesi olan Angel çağlayanları (979 m) dökülür.
Ülke büyük bir nehir ağıyla örülmüştür. Orinoco Nehri 436 kolu ile
birlikte kuzeydeki dağların güney yamaçları, ovaları ve Guyana
Yaylasını sular. Orinoco, Brezilya sınırındaki kaynağından önce
kuzeye, sonra doğuya doğru yönelerek geniş bir delta meydana
getirir. Atlas Okyanusuna dökülür. Bu güzergah boyunca uzunluğu 2736
km’dir. Maracaibo, Latin Amerika’nın en büyük gölü olup, 121 km
genişliğinde, 230 km uzunluğundadır. Yüzölçümü 13.000 km2dir.
İklim
Venezuela’da tropikal
bir iklim hüküm sürer. Kuzeydoğudan senenin büyük bölümünde nispeten
soğuk ve kuru alizeler eser. Sıcaklık yüksekliğe bağlı olarak
değişir. Alçak kıyı kesimi ve iç bölgedeki nehir vadileri sıcak ve
nemlidir. Yüksek araziler gündüzün genellikle ılıman, geceleyin
soğuktur.
Sıcaklık ortalama olarak 800 m yüksekliğe kadar 24°C civarındadır.
800 ila 2000 m yüksekliklerde 10 ila 27°C arasında değişir. 2000
m’nin üstündeki yerlerdeyse 18°C’dir. Paraguana Yarımadasında yıllık
yağış miktarı 508 mm’dir. Güney Maracaibo Ovalarında ve Orinoco
Deltasında yılda düşen yağış miktarı yüksek olup, 2032 mm
civarındadır. Guyana Yaylasının yüksek yerleri ve kuzeydeki dağlar
arasındaki merkezi vadi, orta miktarda yağış alır. Caracas’a yılda
787 mm’lik yağış düşer.
Tabii Kaynaklar
Venezuela’nın yaklaşık
% 40’ı ormanla kaplıdır. Maracaibo alçak arazilerinde, Cardillera de
Mérida’nın aşağı yamaçlarında ve Guyana yüksek arazilerinin
güneybatı dağ eteklerinde cengeller (sık orman) bulunur. 1800 m’nin
üstünde ormanlar seyrekleşerek yavaş yavaş yerini otlara bırakır.
And Dağlarının yüksek eteklerinde Alp tipi çeşitli küçük çalı ve
likenlerden meydana gelen paramó bitki örtüsü vardır. Orinoco alçak
arazilerinde nehir kıyıları boyunca yaprakları dökmeyen ağaçlar
vardır. Orinoco deltası sık mangrov çalılıklarıyla kaplıdır. Ülkede
bulunan belli başlı vahşi hayvanlar büyük yabankedisi, jaguar, puma,
ayı, geyik, tapir ve maymundur. Venezuela’da petrol, demir ve altın
çıkarılmaktadır. Petrol üretiminde dünyada beşinci sıradadır.
Nüfus ve Sosyal
Hayat
20.184.000 nüfuslu
Venezuela halkının dörtte üçü şehirlerde yaşar. Büyük şehirleri
başşehir Caracas (2.265.874), Maracaibo, Barquisimeto ve
Valencia’dır.
Nüfusun % 69’unu melezler, % 20’sini beyazlar (İspanyol, Portekizli
ve İtalyan), % 9’unu zenciler ve % 2’sini yerliler meydana getirir.
Her ne kadar melezler çoğunluğu teşkil ediyorlarsa da, beyazlar
sosyal ve kültürel hayata hakim durumdadırlar. Beyazlar gelirlerin
çoğunu ticaret yaparak kazanır. Melezler ve zencilerin çoğu ziraatle
uğraşır veya işçidir. Melezler ülkenin her tarafına dağılmışlardır;
beyazlar şehirlerde toplanmıştır. Çoğu zenciler kuzeydeki kıyıda
yaşar. Kabileler halindeki yerlilerse genellikle güneyde veya
Kolombiya sınırında bulunur.
Venezuelalıların % 96’sı Katoliktir. 1961 Anayasasına göre
Katoliklik ülkenin resmi dinidir. Nüfusun yaklaşık % 2’si
Protestandır. Büyük şehirlerde küçük Müslüman ve Yahudi toplulukları
bulunmaktadır. Ormanlarda ve Güney Venezuela’da yaşayan yerliler
putperesttir.
Eğitim ücretsiz ve 14 yaşına kadar mecburidir. Nüfusun % 86’sı
okuma-yazma bilmektedir. Başlıca yüksek tahsil kuruluşları Caracas,
Maracaibo ve Mérida şehirlerindedir. Hemen hemen herkes resmi dil
olan İspanyolcayı konuşur. İngilizce, işadamları arasında ikinci bir
dil olarak kullanılır. Portekizce ve İtalyanca, göç edenlerin önemli
bir kısmının ana dilidir. Yerliler kendilerine has kabile dillerini
konuşurlar.
Siyasi Hayat
Venezuela bir federal
bölge, iki federal memleket ve 20 eyalet ve Karayib’deki bazı
adalardan meydana gelen federal bir cumhuriyettir. Cumhurbaşkanı
eyalet yöneticilerini tayin eder. Bütün kanunları Milli Kongre
koyar. Cumhurbaşkanı direk halk oyu ile beş yıllık süreyle seçilir
ve ard arda gelen dönemlerde başkanlık yapamaz. Kongre bir senato ve
Millet Meclisinden meydana gelir. Her eyalet iki senatör seçer,
milletvekilleri nüfusla orantılıdır. Milli kongre seçimleri beş
senede bir yapılır. Oy verme mahkumlar ve askerler hariç 18 yaş ve
yukarısı için mecburidir. Venezuela Birleşmiş Milletler ve Amerika
Devletleri Teşkilatının bir üyesidir.
Ekonomi
Venezuela ekonomisi
büyük ölçüde petrol ürünlerine bağlıdır. Petrol, ihracatın % 95’ini
ve Gayri milli hasılanın % 30’unu meydana getirir. Petrol sanayii,
demir madenciliği, çelik üretimi ve diğer temel sanayiler hükümetin
kontrolü altındadır. Venezuela pek az tarım ürünleri ihraç eder.
Yiyecek ve kereste ithal eder. Tüketim malzemeleri imalatı çok
pahalıya mal olduğundan, sınırlı bir iç pazara sahiptir. Îmalatla
ilgili olarak, başlıca gıda, tütün, tekstil, kağıt ve plastik
sanayileri bulunur. İnşaat sektörünün yarısı özel sektörün
elindedir. Yetiştirilen belli başlı bitkiler kahve, pirinç, meyveler
ve şekerdir. Hükumet tarım ürünlerini artırmak için çaba
sarfetmektedir. Dışarıdan makine ulaşım araçları, kimyasal maddeler
ve gıda ürünleri alır.
Sık nüfuslu Maracaibo ve kuzeydeki dağlık bölgelerde ulaşım ağı
oldukça gelişmiştir. Ekspres anayollar, Caracas’ı, Valencia, La
Guaria ve Puerto Cabello limanlarına irtibatlar. Karayollarının
uzunluğu 100.571 km olup, bunun yaklaşık 33.188 km’si asfalt
kaplıdır. Önemli demiryolları Puerto Cabello ile Barquisimeto
arasında ve Ciuadad Guyana ile Cerro Bolivar’daki demir madenleri
arasındadır. Petrol boru hatları ana kuyulardan limanlara ve önemli
şehirlere kadar uzanır.
Venezuela en çok ABD, Birleşik Almanya ve Japonya ile ticaret yapar.
Ayrıca komşu Latin Amerika ülkeleriyle ticari münasebetlerini
sıklaştırmaya çalışmaktadır. Latin Amerika Serbest Ticaret Birliğine
üye ve Petrol İhraç Eden Ülkeler Örgütünün (OPEC) kurucularındandır.